من اگر مداد بودم دوست داشتم در دستان یک بچه مدرسه‌ای باشم. بچه کلاس اولی که مدادهایش برایش به معنای بزرگ شدن بود و مواظب بود گم نشوند.
من اگر مداد بودم، دوست داشتم مداد سیاهی باشم که انتهایش پاک‌کن دارد.
نگهش دارم برای روزهایی که زیادی سیاه نوشتم تا بتوانم خودم پاکشان کنم.

و باز هم با من بنویسن و یاد بگیرن که چگونه «الف» را به آب و «ب» را به بابا تبدیل کنن.   
جشن مداد مبارکتون باشه شکوفه های کلاس اولی دبستان قیاس